اقدامات لازم قبل از هوشمند سازی به روش نیوالکترون​

مدار روشنایی یکی از اصلی‌ترین بخش‌های هر پروژه هوشمندسازی ساختمان است و کیفیت اجرای آن تأثیر مستقیمی بر عملکرد سیستم هوشمند، آسایش کاربران و امکان اجرای سناریوهای مختلف دارد. در سیستم هوشمندسازی نیوالکترون، روشن و خاموش شدن چراغ‌ها، کنترل شدت نور، اجرای سناریوهای هوشمند و زمان‌بندی روشنایی همگی از طریق کنترلرها و رله‌های نصب‌شده در تابلو برق هوشمند انجام می‌شود. به همین دلیل، انتخاب سیم مناسب برای مدار روشنایی تنها به انتقال جریان برق محدود نمی‌شود، بلکه باید امکان کنترل دقیق و پایدار تجهیزات را نیز فراهم کند.
مطابق مقررات ملی ساختمان (مبحث سیزدهم)، در بیشتر پروژه‌های مسکونی از سیم افشان با سطح مقطع ۱٫۵ میلی‌متر مربع برای مدارهای روشنایی استفاده می‌شود. این سطح مقطع برای جریان مصرفی معمول روشنایی مناسب است و در صورت اجرای صحیح، افت ولتاژ ناچیزی ایجاد می‌کند. البته در پروژه‌های بزرگ یا مسیرهای طولانی، ممکن است با توجه به محاسبات فنی، استفاده از سطح مقطع بالاتر ضروری باشد. بنابراین انتخاب نهایی باید بر اساس نقشه برق، طول مسیر، جریان مصرفی و استانداردهای اجرایی انجام شود.
در روش اجرای نیوالکترون، ساختار سیم‌کشی روشنایی با سیم‌کشی سنتی تفاوت دارد. در سیستم‌های معمولی، برق پس از عبور از کلید مستقیماً به چراغ می‌رسد، اما در هوشمندسازی نیوالکترون، مدار روشنایی از طریق رله‌های هوشمند داخل تابلو کنترل می‌شود. به همین دلیل، سیم هر مدار روشنایی باید مطابق نقشه به تابلو برق هوشمند هدایت شود تا کنترلر بتواند فرمان قطع و وصل یا اجرای سناریوهای مختلف را مدیریت کند. این روش علاوه بر افزایش انعطاف‌پذیری، امکان کنترل روشنایی از طریق کلید لمسی، اپلیکیشن تلفن همراه، تاچ‌پنل یا سناریوهای هوشمند را نیز فراهم می‌کند.
یکی از نکات مهم در اجرای مدار روشنایی، تفکیک مسیر سیم‌های قدرت از کابل‌های ارتباطی است. اگر سیم‌های برق ۲۲۰ ولت در کنار کابل شبکه Modbus RS485 و داخل یک لوله مشترک قرار گیرند، احتمال ایجاد نویز و اختلال در ارتباط بین تجهیزات افزایش پیدا می‌کند. به همین دلیل توصیه می‌شود مسیر کابل‌های قدرت و دیتا تا حد امکان از یکدیگر جدا باشند و در صورت اجبار به تقاطع، این تقاطع با زاویه نزدیک به ۹۰ درجه انجام شود.
کیفیت سیم مورد استفاده نیز اهمیت زیادی دارد. استفاده از سیم‌های دارای هادی تمام‌مس و دارای نشان استاندارد، علاوه بر کاهش افت ولتاژ، باعث افزایش ایمنی، دوام بیشتر و عملکرد پایدار سیستم خواهد شد. در مقابل، استفاده از سیم‌های بی‌کیفیت یا با سطح مقطع واقعی کمتر از مقدار درج‌شده، می‌تواند موجب افزایش دمای سیم، کاهش عمر تجهیزات و حتی ایجاد خطرات ایمنی شود.
در پروژه‌های حرفه‌ای، شماره‌گذاری مدارهای روشنایی نیز از همان ابتدای سیم‌کشی انجام می‌شود. هر سیمی که وارد تابلو برق هوشمند می‌شود، باید دارای برچسب یا کد مشخص باشد تا در زمان نصب کنترلرها، برنامه‌ریزی سیستم یا عیب‌یابی، تکنسین بتواند به‌سرعت مدار موردنظر را شناسایی کند. این کار شاید در زمان اجرا چند دقیقه بیشتر زمان ببرد، اما در آینده ساعت‌ها از زمان تعمیر و نگهداری را کاهش می‌دهد.
همچنین در زمان اجرای سیم‌کشی روشنایی، بهتر است ظرفیت توسعه آینده نیز در نظر گرفته شود. بسیاری از کارفرمایان در ابتدا تنها بخشی از امکانات هوشمندسازی را اجرا می‌کنند، اما در آینده قصد اضافه کردن دیمر، سنسور حضور، سناریوهای روشنایی یا تجهیزات جدید را دارند. اگر مسیرهای سیم‌کشی و فضای تابلو برق از ابتدا با این دیدگاه طراحی شوند، توسعه سیستم بدون تخریب ساختمان و با کمترین هزینه انجام خواهد شد.
در نهایت، انتخاب سیم مناسب برای مدار روشنایی تنها یکی از اجزای یک اجرای استاندارد است. رعایت اصول لوله‌گذاری، انتخاب تجهیزات باکیفیت، اجرای صحیح تابلو برق هوشمند و برنامه‌ریزی دقیق کنترلرها، همگی در کنار یکدیگر باعث می‌شوند سیستم هوشمندسازی ساختمان عملکردی پایدار، ایمن و قابل اعتماد داشته باشد. به همین دلیل، توصیه می‌شود پیش از آغاز سیم‌کشی، نقشه اجرایی پروژه به‌دقت بررسی شده و تمامی مسیرهای کابل‌کشی مطابق استانداردهای فنی و دستورالعمل‌های شرکت نیوالکترون اجرا شوند تا در مراحل نصب و راه‌اندازی، با کمترین خطا و بیشترین بهره‌وری مواجه شوید.